مدیرعامل شرکت لوازم خانگی پارس در گفت‌وگو با «آتیه‌نو» : استراتژی امسال ما نفوذ در بازار است


مدیرعامل شرکت لوازم خانگی پارس در گفت‌وگو با «آتیه‌نو»: استراتژی امسال ما نفوذ در بازار است

چند ماه پیش بود که شرکت لوازم خانگی پارس از سوددهی دوباره این شرکت، خروج از زیان و به‌دنبال آن، خروج از ماده «141» قانون تجارت خبر داد. ارزش سهام این شرکت، رشد قابل‌توجهی داشت و این برند نوستالژیک ایرانی نفسی تازه کشید که اگر نمی‌کشید، تعطیلی آن لطمه‌ای جدی به روح صنعت ایران وارد می‌کرد. اکنون مدیرعامل پارس می‌گوید که این شرکت قصد ندارد به سال‌های ناآرام گذشته بازگردد و به سهم قابل‌توجهی از بازار چشم دارد. این تغییر وضعیت پارس هم‌سو با تلاش‌های شستا برای سوددهی بالاتر شرکت‌هایی است که پشتوانه سازمان تامین‌اجتماعی هستند. گفت‌وگوی «آتیه‌نو» با حسین رحمانی‌نیا، مدیرعامل شرکت لوازم خانگی پارس را بخوانید.
نویسنده : پریسا امام وردیلو
آقای رحمانی‌نیا! شما مدتی پیش اعلام کردید که شرکت لوازم خانگی پارس از زیان‌دهی خارج شده و به سوددهی رسیده است. چگونه این اتفاق افتاد و چه عواملی در زیان‌دهی سال‌های گذشته دخیل بود؟

شرکت پارس، یکی از برندهای قدیمی و ماندگار ایران است که در خانواده‌های ایرانی حداقل یک محصول آن موجود است. پارس از سال54 تاسیس شد و توانست خوش‌نام بماند. در سال‌های گذشته سیاست‌های مغایر با رونق تولید مثل بازبودن درهای کشور به روی کالاهای آماده که مشابه آن در کشور تولید می‌شد، به تولیدکنندگان لطمه زد. لوازم خانه و آشپزخانه وارداتی از چین و سایر کشورها ظاهر شیک و قیمت نازل داشت. قاچاق کالا نیز مزیذ بر علت بود. در دو سال اخیر با جلوگیری از واردات قانونی و غیرقانونی کالای آماده، زمینه رشد دوباره شرکت‌های ایرانی فراهم شد. زمانی که من پارس را تحویل گرفتم، زیان‌ده بود. با همت و تلاش همه کارکنان در یک سال، زیان به سود تبدیل شد. تبدیل زیان به سود بسیار دشوار است، ولی ما زیان سال96 را به سود 2/9 میلیاردی سال97 تبدیل کردیم. زیان انباشته، شرکت را مشمول ماده «141» قانون تجارت کرد. براساس این ماده قانونی معروف، اگر 50 درصد سرمایه شرکتی زیان دهد، یا باید منحل شود یا با افزایش سرمایه از سوی سهام‌داران ابقا شود. بانک‌ها ما را جدی نمی‌گرفتند و پارس را منحل‌شده تصور می‌کردند. ولی دو کار مهم ما این بود که زیان انباشته به سود تبدیل شد و از ماده «141» خارج شدیم و هر سهم شرکت از حدود 400تومان به حدود 4 هزار تومان افزایش یافت. پارس در چهل سال گذشته همیشه در تلاطم سود و زیان بود. استراتژی سال گذشته هیئت‌مدیره، استراتژی بقا برای نجات شرکت و قرارگیری در ریل، شتابنده بود. حدود 54میلیارد تومان بدهی ریزودرشت به اشخاص حقیقی، حقوقی و دولت داشتیم همه را صفر یا تعیین‌تکلیف کردیم. بحران‌های کارگری را پشت‌سر گذاشتیم و حقوق معوق و پرداختی‌های شب عید نزدیک به 650 کارگر را در ابتدای ورود به شرکت پرداختیم. در شرایط سخت و دشوار تولید در سال گذشته، کارخانه تعطیل نشد و چراغ پارس روشن ماند. استراتژی امسال ما نفوذ در بازار و پیش‌نیاز آن، تولید بیشتر است. سال گذشته هفتاد هزار دستگاه کالا تولید کردیم و امیدواریم امسال این عدد را دو برابر کنیم.

پارس برای حفظ شیب رشد چه کارهایی باید انجام دهد یا چه نیازهایی دارد؟
اگر سرمایه در گردش در اختیار پارس قرار گیرد تا مواد، ملزومات وقطعات موردنیاز را بخریم و اقدامات تحقیق و توسعه‌ای را در پیش بگیریم و R&D را تقویت کنیم به رونق شرکت کمک زیادی می‌شود. دوم اینکه سیاست بستن درهای ورود کالاهای ساخته‌شده به ایران همچنان دنبال و از قاچاق کالا جلوگیری شود، پارس واقعا این توانایی را دارد که در بازار نفوذ کند و سهم بزرگی از آن بگیرد.

شما طی نامه‌ای به وزیر صمت از آمادگی و توان این شرکت برای افزایش تولید سخن گفتید و از بخش دولتی یاری طلبیدید. این موضوع در صورت اجرایی‌شدن، چه اثری بر رشد کارخانه پارس خواهد داشت؟
ما ظرفیت بلااستفاده بالایی داریم؛ می‌توانیم سه شیفت در شبانه‌روز با دو برابر نیروی فعلی و استفاده از صددرصد ظرفیت، کالا تولید کنیم. دستگاه‌های ما می‌توانند مستمر کار کنند. الان در یک شیفت و با نزدیک به 650 نفر مشغول تولید هستیم و از صددرصد ظرفیت استفاده نمی‌کنیم. بی‌شک در صورت تولید، سه شیفت برای جوانان قزوین اشتغال‌زایی خواهد شد. چنانچه مسئولان برنامه‌ای برای حل مشکلات بازار لوازم خانگی داشته باشند، پارس می‌تواند با افزایش تولید و تامین بازار، قیمت‌های کاذب را بشکند. با افزایش تولید، هزینه‌های سربار ما کاهش می‌یابد و کارگر اضافه‌کار می‌گیرد. این یک بُرد همه‌جانبه است.

از دید شما به‌عنوان یک مدیر صنعتی، لوازم خانگی ایرانی برای ماندن و رونق باید چه کند؟

ما الان تحریم هستیم و علاوه بر قوانین سخت‌گیرانه جدید، حجم صادرات کشورها به ایران کاهش یافته است. روز باز شدن دوباره درها به روی کالاهای خارجی، روز تلخ تولیدکننده ایرانی خواهد بود.

آیا محصول ایرانی توان رقابت با کالای معروف و زیبای خارجی را خواهد داشت؟
واردات محصول ساخته‌شده‌ای که مشابه آن در کشور تولید می‌شود، برای تولید ایرانی، یک تهدید است. تولیدکننده دغدغه فروش دارد. اگر بدانیم مردم محصول ما را می‌خرند، به‌جای 50دستگاه، 100دستگاه تولید می‌کنیم، ولی اگر کالا از چین، کره، ترکیه و کشورهای دیگر حتی با قیمت بالا وارد شود، باز هم میزان تولید ما کم می‌شود. تولید خوب، نیازمند بازار خوب است. بازار خوب هم کشور خودمان است. راه صادرات هم از تولید می‌گذرد. اگر تولید خوب و بازار داخل تامین باشد، به صادرات فکر می‌کنیم. تولید با خود رشد، موفقیت، اشتغال و پیشرفت می‌آورد. باز شدن درها به‌روی کالای مشابه خارجی برای تولید تهدید و تحدید است. ما ایرانیان برای کشورهای دیگر اشتغال‌زایی کردیم. همیشه در حال واردات بودیم و آنان همیشه تولید کردند تا کالای خود را به ما بفروشند.

برخی از کارشناسان صنعتی می‌گویند که اگر واردات ممنوع باشد، کالای داخلی باکیفیت تولید نمی‌شود، چون رقیب ندارد. پاسخ شما به این دسته از کارشناسان صنعت چیست؟
پاسخ ساده است. ما چهل سال این دیدگاه را آزمودیم و جواب، منفی بود. مشکل اصلی ما، عدم رقابت نیست. این است که مثل ژاپن و کره اراده تولید کالای مرغوب را نداریم.

شما درباره تقسیم کار جهانی و واردکردن قطعه ساخته‌شده از شرق آسیا برای استفاده در محصول نهایی نیز همین نظر را دارید؟
بله. درباره قطعات می‌گویند آلمان برای ساخت بنز برخی از قطعات را وارد می‌کند. آن‌ها یک بار همه قطعات لازم را تولید کرده‌اند و از آن گذشته‌اند. کره‌جنوبی زمانی صنعت کشتی‌سازی داشت. آن را ساخت و کنار گذاشت و حالا لوازم صوتی و تصویری می‌سازد. ما باید یک بار هرچه نیاز داریم، بسازیم و از آن بگذریم. یعنی به استقلال تولیدی دست پیدا کنیم. شرکت لوازم خانگی پارس تا جایی که بتواند محصولات و قطعات موردنیاز را خودش تولید می‌کند. حدود 70درصد مواد و قطعات ما در ایران تولید می‌شود و 30درصد مواد از جمله مواداولیه از خارج وارد می‌شود. متاسفانه هنوز اندکی وابستگی وجود دارد.

با توسعه محصولات پتروشیمی در کشور، میزان وابستگی ما به واردات مواداولیه کم نشد؟
گاز سیکلوپنتان، یکی از محصولات پتروشیمی است و نیاز استراتژیک شرکت پارس. ایران هم منبع غنی انواع گاز و تولیدکننده و صادرکننده صنایع پتروشیمی است. ولی الان این گاز با مشکلات زیاد و چندبرابر قیمت وارد می‌شود. ما در این تحریم‌ها گاهی یک بشکه 5 لیتری آن را برای تکمیل یخچال پیدا نمی‌کردیم. وقتی استراتژی نباشد، نمی‌دانیم که برای صنعت لوازم خانگی به گاز، فوم، مواد ABS، برد الکترونیکی، فن و غیره نیاز داریم یا خیر؟ ما در صنعت الکترونیک و ساخت بُرد الکترونیکی برای یخچال‌های خانگی هم ضعیف هستیم. کشور ما برخی از قطعات و مواداولیه را وارد می‌کند و آنان چون در ایران رقیب ندارند، قطعه باکیفیت نمی‌فروشند. اگر از دو، سه دهه پیش، استراتژی رشد و توسعه لوازم خانگی و استقلال تولیدی داشتیم، الان پتروشیمی ما گاز سیکلوپنتان، فوم و پولیول برای ساخت یخچال تولید می‌کرد. با یک استراتژی بلندمدت، قطعات و مواداولیه موردنیاز تولید در داخل تولید می‌شود.

کشورهای منطقه و همسایگان ما، به‌جز ترکیه که یک رقیب جدی است، غالبا مصرف‌کننده هستند. سوریه به‌تازگی از جنگی سهمگین فارغ‌شده و در حال بازسازی است. عراق یک بازار روشن برای لوازم خانگی ایران است. استراتژی تولیدکنندگان و صادرکنندگان برای ورود به این بازارها چیست و چقدر نفوذ داشتیم؟
متاسفانه ایران فرصت کم‌نظیر صادرات به کشورهایی مانند عراق و افغانستان را از دست داده است، با اینکه الان بازار آماده‌ای دارند، ولی ایران نفوذی در آن ندارد. این باز هم به‌دلیل فقدان استراتژی صادرات است. اگر ما بخواهیم کالایی را صادر کنیم، نمی‌دانیم تضمین برگشت سرمایه با چه کسی است. برای ورود به بازار عراق و سوریه، سرمایه‌گذار، طرف بازاری و سایر زنجیره به‌طور کامل شناسایی نشده است. پس دو دولت باید در پروتکل‌های همکاری، زمینه ورود به بازار این کشور را فراهم کنند. واسطه‌گری بازرگان به نفع تولیدکننده هم کمک بزرگی است. رایزن بازرگانی در همه کشورها یک نقش تعریف شده است. از یک‌سال‌ونیم گذشته که من مدیرعامل پارس هستم، دریغ از یک نامه از یک رایزن بازرگانی که درباره بازار یک کشور به ما اطلاعات بدهد. کار آن‌ها این است که بازار را بسنجند و تولیدکننده کشور خود را مطلع کنند. ما وقتی تسهیلات می‌خواهیم، منظورمان فقط پول نیست. بازکردن راه و کم‌کردن موانع است. تضمین برگشت سرمایه در صورت معامله با طرف سوری وجود ندارد، چون ما او را نمی‌شناسیم. طرف ایرانی باید این تضمین را بدهد. بازار سوریه بکر و آماده است و بسیاری از مهاجران سوری در حال بازگشت به کشورشان هستند. ولی ما برنامه‌ای برای آن نداریم. هنوز کشورهای اروپایی وارد آن نشده‌اند، عراق توانایی آن را ندارد و ترکیه و چین از این فرصت استفاده کرده‌اند. برای صادرات نیز استراتژی و ارز صادراتی نیاز است، ولی در این شرایط که تولید در ایران به سختی انجام می‌شود، تولیدکننده ریسک یک مشکل جدید را نمی‌پذیرد. ضمن اینکه در ایران همیشه منافع تولیدکننده و بازرگان در تضاد است. بازرگانی ایرانی به‌جای اینکه تولید ایران را به بیرون مرزها ببرد، کالای خارجی وارد کشور می‌کند و اتفاق بدتر این است که به کالاهای بی‌اهمیت و کالاهای مشابه محصول ایرانی، ارز دولتی تعلق بگیرد.

توان رقابتی شرکت پارس و در کل کالای ایرانی در مقایسه با برندهایی که ایرانیان می‌شناسند، از دید کیفیت چه اندازه است؟
از لحاظ کیفیت، محصولات ایرانی توان رقابت با بسیاری از محصولات شناخته‌شده خارجی را دارند. من بی‌اغراق می‌گویم که محصولات پارس مانند کالاهای برند «بوش» باکیفیت است. برند بوش نه آپشن‌های متنوع دارد و نه ظاهر زیبا، ولی محصول بسیار باکیفیتی است. در مقابل، محصولات چینی و کره‌ای ظاهر زیبا و آپشن‌های متعدد دارند، ولی نیمی از عمر محصولات بوش را ندارند. کیفیت کالاهای پارس در دهه‌های گذشته اثبات شده است.

محصولات پارس شامل چه لوازمی است و برنامه شما برای توسعه محصولات چیست، به‌جز برنامه‌های توسعه محصول، برنامه‌ای برای طراحی زیبا و مشتری‌پسند دارید؟
محصولات پارس همه درشت هستند و شامل گروه یخچال‌های کوچک، بزرگ و متوسط، گروه فریزرها، یخچال و فریزر، گروه کولرهای آبی، ماشین لباس‌شویی و جاروبرقی است. به‌زودی از یک محصول دوقلوی جدید که نقش یخچال و فریزرهای ساید را دارد، رونمایی می‌کنیم. مدل آن به‌روز شده است، طراحی و کیفیت متفاوتی دارد و با قیمت کاملا رقابتی عرضه خواهد شد. سال آینده برای توسعه سبد، یخچال و فریزر کمی عریض و ماشین ظرف‌شویی تولید می‌کنیم. با توجه به کمبود آب در کشور، ماشین ظرف‌شویی کاملا کم‌مصرف، یک نیاز ضروری خواهد بود و این کالا با قیمت رقابتی عرضه می‌شود تا همه اقشار توان خرید داشته باشند، بنابراین استراتژی نفوذ در بازار را که پیش‌نیاز آن تولید است، با جدیت دنبال می‌کنیم. هدف ما این است که برند پارس به‌عنوان یک برند ارزشمند ایرانی دوباره احیا شود و افتخار صنعت ایران باشد. اگر سامسونگ یادآور نام کره است، پارس نیز یادآور ایران باشد. کیفیت و ارتقای کیفیت برای ما مهم و تولید محصولات متنوع جزء برنامه‌های ماست، ولی برنامه اساسی ما، تولید محصولات جدید و کاملا رقابتی است. یک شرکت بزرگ باید همیشه بازار، رقبا و کارهای جدید را بررسی کند، ولی ما واحد R&D برای این کار نداشتیم، اما در حال حاضر یک واحد قوی ایجاد کردیم و یکی از کارهای آن، طراحی محصولات جدید است. البته به نتیجه رسیدن آن، زمان و زحمت زیادی دارد.

اخبارمصاحبه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *